Taglagas at Pagpula ng Silangan

“Pupula rin ang silangan”

Yan ang naisulat ko habang nag iisip ng caption para sa litrato na ngayon ay primary picture ngaun ng FB account namin.

At talaga namang nararapat ang caption na yun. Although magiging masalimuot nga lang ang mga magaganap bago mangyari iyon. Pero isa lang yun sa mga bagay na dapat paghandaan ng bawat isa satin tungo sa rebong tagumpay na inaasam natin.

Taglagas..

Kahapon ay nangyari na nga ang inaasahan kong magaganap : Nawalan ako ng apat na kolektib. Parang kahapon lang na sabay sabay kaming pumasok sa PUP, at pagkatapos ng mahabang pagtatasa namin at paglalagom, paglabas sa PUP ay hindi na sila kabilang sa kolektiba namin.
Pero hindi naman dapat tayo malungkot. Dahil isa lang ang siguradong sagot kung bakit naganap ito : Para mas malawak pang makapag silbi sa masa at para mas malawak pa ang maabot namin.

Pero kahit alam natin ang obhetibong mga dahilan; hindi parin maiaalis na ma miss ko ang mga kasama.

Mami miss ko ang kolektib ko na madalas ay nakasimangot, madalas uminit ang ulo at madalas na nananariwa sakin ang tipikal na itsura nya na dala dala ang napakalaking bag nya – na sabi nga ng mga tibak na may malalaking bag : “dala ko ang bahay ko” Naalala ko pa nun. Halos magkasabay lang naman kami na organisa, sabay na suspend at sabay na nagpatuloy sa pagkilos. Sa katunayan, sa aking palagay ay isa sya sa mga naging pinaka matatag na kasama. Naging napaka bilis ang kanyang pag unlad. Simula sa lunes ay sa ibang erya na sya papakat. Alam kong maninibago sya pero alam ko namang madali lang syang makakapag adjust. Hindi narin naman ako nanghihinayan dahil nawala sya samin. Dahil alam kong magiging produktibo sya sa kung san man sya mapapadpad.

Mami miss ko rin ang kolektib namin na madalas kong katalakayan kapag walang masyadong mga gawain. Mami miss ko rin ang pagiging matalas nya sa mga bagay bagay. Parehas kaming badtrip sa liberal at burgis na propesor namin sa econimics, kapag napag uusapan namin ang prof na yun ay hindi maiiwasang tilad tilarin namin ang mga maling bagay na pinag sasabi nya sa kanyang mga estudyante. Sya na siguro ang pinaka matanda sa amin(sa temino ng pagkilos, hindi edad). Sya nalang ang natira mula doon sa “first wave” ng mga organisador na nagmulat, nag organisa at nagpa mobilisa sa amin. Isa rin sya sa maraming tao na naging dahilan ng pagtagal namin at paghawak ng mahigpit sa rebong kilusang mapagpalaya na kinapapalooban namin. Ang pagkalipat nya ng kolektiba ay isang magandang paraan para mas lalo pang makapagpa unlad. Tungo sa mas malawak na tagumpay!

Mami – miss ko rin ang kolektib ko na madalas magsunog ng oras sa bilyar at sa pagiging problemado nya ukol sa “pakikipag relasyon” at mga bagay na nagiging problema nya. nagulat ako nang malamang isa rin sya sa mga mawawala, dahil nitong Septyembre palang naman sya na organisa. Ngunit sa maikling panahon na yon, isa sya sa mga pinaka naging maunlad kung ikukumpara sa iba nyang naging kasabay. Niyakap nya ang ipinaglalaban ng kilusang mapagpalaya. Matyaga rin sya sa pag aaral sa lipunan. Madalas kong maalala ang mga panahong sya pa mismo ang lumalapit sa amin para bigyan sya ng ED, tapusin ang lahat ng Prereq(na hindi naman talaga dapat nya malaman, ngunit nalamayn nya dahil sa isang kolektib na hindi maka tiis magbigay ng spoiler). Pero isa ang tiyak ko, kahit na medyo mahihirapan sya mag adjust sa bagong kapaligirang mapapadpadan nya..nakikita ko naman sa kanya ang apoy na nakikita ko sa mga kasama. Kayat magpatuloy na sumulong at magpaunlad!

At hindi pwedeng hindi ko mamiss ang kolektib naming bestfriend ng kolektib naming mahilig sa bilyar. Halos isang buwan lang ang pagitan nila ng ma organisa. Ngunit pagdating ng pangalawang semestre ay huminto sya sa pag aaral. Kahit naging ganun ang nangyari ay patuloy parin namin syang nakakasama sa mga pagkilos : Isang manipestasyon ng kanyang pagkapit at paghawak sa linya na ating ipinaglalaban. Mami miss siguro sya ng isa naming kolektib na sa palagay ko ay nagiging malapit na sa kanya. Dapat lang natin tandaan na nandito lang ang kolektib, kung nais man nilang gawing pormal ang lahat – mas marangal at nararapat. Wala naman akong bahid ng pagdududa sa kanya. Tiyak akong magagawa nya ng maayos ang mga bagong gawain na ipapagawa sa kanya. Kaya’t masaya ako kahit mawawala sya.

Bilang pagtatapos ay guto kong magpasalamt sa mga pagkakataong nakasama ko ang mga kasama. At wala naman talagang magbabago kungdi ang lugar na pinupuntahan nila. Magkikita parin naman tayo sa mga susunod na kilos protesta, sa mga picketline ng mga manggagagawa, sa mga rebong anibersaryong pagtitipon, at malay nyo : Sa mga susunod na taon ay sa kanayunan na tayo magkita. May posibilidad naman diba? Malking posibilidad.

Kasalukuyan palang tumutugtog ang Awit ng Pag Asa, ikaw, ano ang pinakikinggan mo?

SORAL

10JAN10

0540pm

Kape at kontradiksyon

Mag-aala sais na ng umaga.

Matagal koring di naranasan to – ang mapuyat ng todo. Siguro ay dahil sa palagi na akong natutulog ng maaga(kung maaga din para sayo ang alas dos ng umaga). Pero dahil nga sa holiday vacation ngayon – balik na naman ako sa dati kong gawi. Ang abutin ng umaga kaka inom ng mainet na kape habang pilit na pinipiga ang utak para may maisulat na kahit ano lang. At tagumpay na naman ako dahil 1. napuyat ako at 2. dahil may naisulat akong isang sanaysay (seriously – hindi ko alam kung ano ang itatawag ko dun, tula ba o essay?)

Natatawa nalang ako.

Kasi ba naman, kaninang bandang maaga aga pa (9 to 11pm) ay pinipilit ko ang sarili ko na magsulat. Na para bang gustong gusto ko magsulat pero 1. di ko malaman ang uunahin at 2. hindi ko alam kung paano ito isulat. Iyon nga mismo ang problema – hindi dapat pinipilit ang pagsusulat, kung nasa tamang tempo at ritmo ang damdamin mo – malaya kang makakapag sulat.

At para sakin, upang makuha ang sinasabing tamang ritmo o tempo ng damdamin – kailangan ko ng tatlong components (parang dorobo lang noh? haha). 1.Paulit ulit na pag inom ng mainit na kape sa madaling araw, 2. Tulog na dapat lahat ng kasama ko sa bahay at 3. Mabangag kakainom ng kape.

At presto! Meron na kong panibagong draft para sa aking blog (either produktibo o kaya’y patapon).

Ang iniluwal ng aking masalimuot na pagsisikap ay ang “elibs”. Kung sa slang na termino sa salitang Pilipino – ang ibig sabihin nito ay “bilib”. Bale, kung babasahin para syang pagpupugay sa aking mga kolektib dahil magkakasama parin kami ngayon. Pinapakita rin doon kung paanong mula sa pagiging makasariling mga tao ay na organisa sila at namulat sa reyalidad ng buhay. Kung bakit may pagsasamantala, sino ang mga nagsasamantala at kung paano lalabanan ang pagsasamantala. At mula sa mga panimulang pundasyong ito ay nagpatuloy sila sa pagpapalalim at tumagal sa kilusang mapagpalaya na kinabibilangan nila.

Kung babasahin, makikitang ginawa ito para i-cheer up ang kanyang mga kolektibs para hindi manghina, mapagod at lalo pang tumaas ang moral. Pero makikita rin na hindi lang ito ginawa para ahitahin(agit-in) ang kanyang mga kasama – kungdi para rin mismo sa kanya.

Dahil higit kanino man, alam nating minsan tayo mismo ang pinanghihinaan ng loob. Parang ako. Lalo na kapag hindi nagagawa ng masikhay ang mga gawain – Minsan umaabot sa pagka demoralisa.

Hindi dahil alam kong nagkasala ako sa king kalihin.

Kungdi dahil alam kong nagkasala ako sa masa.

At dala narin ng natitirang hibo ng liberalismo – madalas ay tinatago nalang natin ito sa ating mga sarili. Siguro ay dahil sa ayaw nating ipakitang nanghihina tayo.

Oo. Liberal na ako.

Bilang konklusyon,

Ang “elibs” ay isinulat ko dahil sa dalawang inspirasyon.

1. Pataasin ang moral ng aking mga kolektib at 2. Pataasin ang sarili kong sadsad sa lupang moral.

Totoo nga ang kasabihang habang lumalawak ang pang-unawa mo at dumadami ang kaalaman mo sa lipunan ay lumalaki at dumadami din ang mga kontradisyon na kakaharapin mo. Isang bagay lang, tandaan lang kung “PARA KANINO” ang mga ginagawa natin.

Kayat wag dapat panghinaan ng loob.

Para sa kilusang mapagpalaya – at para sa masa.

Teka, sobrang lamig na pala ng kape at paubos na. Makapag timpla pa kaya ng isa?

SORAL

23DEC09

0704am