yellow lies tainted with red blood : the Hacienda Luisita Massacre!

Noon.

November 16, 2004. Naganap ang isang trahedya. Isang trahedyang kumitil ng pitong magsasaka at nag iwan ng daan daang sugatan. Isang trahedyang kumitil ng maraming buhay para lang mapangalagaan ang interes ng iilang naghaharing uri; partikular ng pamilyang Cojuangco-Aquino – mga pamilyang nagmula sa uring Panginoong May Lupa.  Ang Kalunos lunos na araw na iyon ay nagluwal ng pitong namatay na magsasaka at sinundan pa ng panibagong pito  ilang  araw lang pagkatapos ng masaker.

Ngayon

November 16, 2009. Limang taon matapos ang masaker; opisyal nang idineklara ni NoyNoy Aquino at ng kanyang Liberal Party ang kanyang kandidatura sa pagkapangulo para sa May2010 elections.

Sa kawalan ng aksyon ng kanyang pamilya ukol sa pagkamatay ng mga magsasaka ng Hacienda Luisita. Pagkatapos nyong mabasa ang kalunos lunos na trahedya ng Hacienda Luisita. Bigyan nyo ako ng dahilan kung bakit kailangan nating iboto ang isang Aquino sa pagka pangulo?(Bukod sa dahilang Aquino ang apelyido nya)

Ito ang trahedya ng Hacienda Luisita Massacre

Dahilan ng paglaban..

Hindi naman talaga pagaari ng pamilya Cojuangco ang lupain sa Hacienda Luisita. Inagaw lang naman nila ang 6,453 na ektarya ng Tabacalera at Central Azucarera de Tarlac sa pamamagitan ngpag utang sa Central Bank noong 1957.

Dahil nga sa kinamkam na ng pamilya Cojuangco ang malawak na lupain ng mga magsasaka, at dahil sa wala naring nagawa ang mga magsasaka dahil maliliit na tao lamang sila ay wala na silang nagawa kungdi pumayag na maging manggagawang bukid nalang ng Hacienda. Ang mga manggagawang bukid ng Hacienda ang bumubuhay at nagpapaunlad sa produksyon ng buong Hacienda.

Ngunit kahit na sila ang nagtataguyod dito; hindi parin naging makatao ang trato sa kanila. Katiting na P18 ang take home pay ng mga sakada at P9.50 sa kaswal sa 2beses na trabaho kada linggo; Tinaggal ang 327 unyonista; Hindi ibinibigay ang mga benepisyo sa mga mangagagawa ng asukarera; Binuwag pa ang welga sa assumption jurisdiction ng DOLE at sinalakay pa ng mga sundalo.

Isang manipestasyon lang ito kung gaano kabulok ang kasalukuyang umiiral na sistema ng ating lipunan. Isang lipunan kung saan ang mga mayayaman ay protektado ng mga reaksyunaryong batas at sundalo dahil sa sila ang mga may kakayahang magbayad para sa mga ito. At sa kabilang banda – ang malawak na magsasaka na ang tanging hiling lamang ay karampatang sahod dahil sa hindi nakasasapat ang di-makataong sahod na P9.50 na ibinibigay sa kanila ng management ng Hacienda.Sa tingin nyo ay paano pagkakasyahin ng isang manggagawang bukid ang sahod na P9.50 kada araw para sa kanyang panilya?

Simula ng paglaban..

Marangal at disenteng sahod. Iyan ang pangunahing hinaing ng mga magsasaka ng Hacienda Luisita. Napatunayan narin naman ng ating kasaysayan – na sa pamamagitan ng sama samang pagkilos ay epektibong mairerehistro ng masang api ang kanilang demokratikong karapatan. Iyan nga ang ginawa ng mga magsasaka ng Hacienda Luisita. NIlagot nila ang tanikala ng pagsasamantala sa pamamagitan ng pagpaparalisa ng produksyon sa buong Hacienda at pagtatayo ng picket line sa labas ng gate ng Hacienda upang marinig ng management ang kanilang demokratikong hinaing.

Sagot ng Estado : Pasismo

Ngunit imbes na maawa ang pamilya Cojuangco sa kalagayan ng mga magsasaka ng Hacienda; imbes na ibigay nila ang nararapat na sahod sa mga ito; imbes na ibigay nila ang demokratikong karapatan ng mga magsasaka.. Ang sinagot ng pamilya Cojuangco at ng estado – PASISMO.

Pito. Pitong magsasaka ang walang awang pinatay ng araw na iyon. Bakit kinailangan silang paputukan ng mga pulis at sundalo? Armado ba sila? Ang tanging sandatang dala lang naman nila ng mga panahon na iyon ay ang kanilang demokratikong interes. Kailan pa naging mali ang paggiit para sa tunay na repormang agraryo? Kailan pa naging mali ang paggiit para sa karagdagang sahod dahil hindi nakasasapat sa pamilya ng mga magsasaka ang sahod na P9.50 kada araw? Siguro sa kasalukuyang sistema ng lipunan na umiiral ngayon – lahat ng paggiit sa demokratikong interes ng mga mamamayan ay mali.

Hindi pa nakuntento : pagkatapos ng araw ng masaker ay nasundan pa ng pitong pagpatay muli sa mga magsasaka. Isang malinaw na manipestasyon lamang ito ng pagpapakita ng tunay na kulay ng estado. Isang estadong nagpoprotekta lamang sa interes ng iilang mayayaman at nagtataboy naman sa mga demokratikong karapatan ng mga mahihirap.

Kung gayon marapat lang siguro na palitan  at baguhin natin ang bulok na lipunang ito. Isang lipunang nagsisilbi sa interes ng karamihan. Isang lipunang nagsusulong ng pambansang demokrasya.

Pero bago ang lahat, matanong ko lang : Ano ba ang naging tugon ng pamilya Aquino-Cojuangco sa pagkamatay ng mga magsasaka ng Hacienda Luisita? At ang kumakandidato ngayong si NoyNoy, nasan ba sya ng mga panahong iyon?

Tanong :Bakit kailangang maging panatiko ng kulay dilaw? Kung itoy nabahiran na ng dugo?

Hindi ko tuloy lubos na maisip : Kung paano naging ka-popular si Cory sa mga mamamayan. Hindi ba alam ng mga tao na sangkot na ang kanyang pangalan sa dalawang kaso ng masaker sa mga magsasaka? Siguro ay dahil sa malawak na suporta ng mass media at pinalabas nalang nila na hindi nangyari ang Hacienda Luisita at Mendiola Massacre. Walang nangyaring pagpatay sa mga magsasaka.

Mayroon bang syang nagawa, bilang sinasabi at pino-popularisa ng mass media na “ina ng demokrasya” para sa pagkamit ng hustisya ng mga magsasakang pinatay sa mismong Hacienda nila?

Isang eksena tuloy ang nabuo sa isipan ko : Habang umiiyak nun si Kris noong libing ng kanyang ina – ang mas nananaig sa isip ko ay ang babaeng umiiyak dahil sa ang kanyang asawa ay isa sa nabaril sa nasabing masaker. Habang umiiyak naman sa tabi nya si baby James – hindi parin mawala sa isip ko ang itsura ng batang paslit na maagang nawalan ng ama.

Oo. Mabait na tao si Cory. Sa isang partikular na panahon pa nga ay naging kaisa natin si Cory sa ibat ibang laban ng mamamayan. Mula sa pakikipaglaban sa dikdaturang Marcos, hanggang sa pagpapatalsik sa rehimeng corrupt ni Erap at maging sa huling sandali ng kanyang buhay – ang pakikipaglaban kasama ng mamayan sa rehimen ni Gloria Macapagal Arroyo. Pero ito ang pakatatandaan natin : Kahit sinong Presidente man ang humalili sa ating bansa, hanggat nanantili ang frameworn ng kasalukuyang sistema ng lipunang umiiral ay hindi parin mawawala ang pagsasamantala sa mamamayan.

Ito lang ang gusto kong sabihin : Kahit na alam nating mabait si Cory – hindi parin nya nabigyan ng hustisya ang mga magsasaka ng Hacienda Luisita. Dahil ang kasalukuyang sistemang pinaglilingkuran nya ay hindi nagsisilbi sa interes ng mamamayan, kungdi sa interes ng mga tulad nilang naghaharing uri. Ganun ka simple.

NOYNOY?

At ngayon naman ay ang kanyang anak. Parang kailan lang ay sinabi nya na hindi sya tatakbo sa pagka pangulo dahil magagaya sya sa kanyang ina na minana ang isang bulok na lipunang kagaya ng iniwan ni Marcos sa kanyang ina. Pero nasan sya ngayon? Dala ng popularidad at bigat ng kanyang pangalan at dala narin ng suporta ng mass media (ABS, Inquirer) ay isa sya ngayon sa nasa taas ng mga surveys sa pagka pangulo.

Dito ay makikita ang bigat ng pangalan nya. Dahil ni wala pa nga syang inilalatag na plataporma at programa para sa mga mamayan ay ganun na agad ang suportang nakukuha nya sa mga tao.

Pero kailangan nating magsuri. Nasan ba si Noynoy nang maganap ang Hacienda Luisita Massacre? Nasan ba sya nang mga panahon na sumisigaw ang mga magsasaka para sa hustisya at katarungan? Nasan ba sya sa panahon ng paglaban ng mamamayan sa rehimen ni Gloria Macapagal Arroyo?

Ang gusto ko lang linawin sa mga nakakabasa nitong aking blog entry : Ni hindi nga naging parte si Noynoy ng tuloy tuloy na paglaban ng mamamayan para sa kanilang demokratikong karapatan noon; pero ngayon ay bigla syang susulpot at nangangako ng “Pagbabago”?

Kahit papano nga, di tulad nya – ang mga kasabay nyang Presidentiable ngayon ay naging malakas na kritiko ng rehimen ni GMA mula panoon. Pero sya? naging bukas na kritiko ba sya laban sa kabulukan ng rehemen ni Arroyo? Pero dahil sa napaka popular nga nya ay ganun na lang ang pagsuporta sa kanya maging ng mga kanang oportunistang tulad ng Akbayan at iba pang kontra Kaliwang pwersa. Kung atakihin nga ng mga propagandista ni Noynoy ang ibat ibang Presidentiable – akala mo ang manok nila ang pinaka naging matapang sa paglaban sa rehimen ni GMA.

Ni hindi nga nya nilinaw kung ano ang plano nya sa Hacienda Luisita. Kung ibebenta nya na lang ba ang kanyang share dito o lubusang ipamamahagi ito sa mga magsasaka. Ang ibinabandila ngayon ng campaign machinery ni Noynoy na “Pagbabago” at kahit kailan ay hindi nasagi ang kanyang pangalan sa korupsyon.

Pero anongPagbabago ba ang sinasabi ngayon ni Noynoy? Kung hanggang ngayon ay parang isang blangkong papel parin sya dahil wala pa syang sinasabing plataporma at programa nya bilang Presidentiable?

At kahit na sabihin nating kahit kailan ay hindi  sya nagnakaw sa kaban ng bayan; hindi naman maikakaila na ninanakawan naman ng kanilang pamilya ang mga magsasaka ng lupa sa matagal nang panahon.

Ito ngayon ang hamon kay Noynoy ng mamamayan : Ipamahagi nya ang lupa sa mga magsasaka at bigyang katarungan at hustisya ang mga magsasakang kanilang pinatay sa Hacienda Luisita!

Ngayon. Pagkatapos malaman ang istorya at trahedya ng Hacienda Luisita; eto ang tanong ko na sanay maging tanong nyo nadin sa inyong mga sarili – Bigyan nyo ako ng dahilan kung bakit kailangan nating iboto ang isang Aquino sa pagka pangulo?(Bukod sa dahilang Aquino ang apelyido nya)

SORAL

112009 – 1220am

—–

Mga ilang pahabol.

* November 16 2009. Sa mismong anibersaryo ng Masaker ng Hacienda Luisita – habang idinedeklara ni Noynoy ng Liberal Party ang kanyang kandidatura sa pagka Presidente ay nagsagawa naman ang ibat ibang progresibong organisasyon tulad ng KMU, BAYAN MUNA at iba pa ng isang centralized caravan mula Maynila tungong Hacienda Luisita sa Tarlac. Naging mainit ang pagsalubong ng mga magsasaka sa ating mga kasama. Sa ibaba ay ilan sa mga litrato.

The caravan comes into a brief halt at the expressway, forming a long chain of vehicles bearing flags and banners.

1:30 p.m. - Around 2,000 arrive at Hacienda Luisita to meet the local contingent of farmers and activists

Local farmers and activists welcome the caravan with sugarcane stalks tied with red ribbons, symbolizing the continuing struggle for land and justice.

Galing ang mga litrato dito

Si Tita Cory.

August 01, 2009. Tuluyan na ngang namaalam ang naging unang babaing Presidente ng Pilipinas. Si Corazon Aquino o mas kilala sa tawag na “Tita Cory” ng mamamayang Pilipino. Si Tita Cory na masasabi nating naginbg pinaka popular na lider ng ating panahon. Isang lider na tinangkilik ng masa. Si Tita Cory na di-umanoy nagbalik ng demokrasya sa ating bansa.

Si Tita Cory ang nagsilbing pigura(figure) at icon(simbolo) para sa mga mamamayan nang mamatay ang kanyang asawang si Ninoy. Si Tita Cory na kahit walang kaalaman at hilig sa pulitika ay nangahas parin na mamuno at lumaban kay Marcos at sa kanyang pasistang rehimen. Sa kanyang paglaban kay Marcos(habang nasa likod nya ang suporta ng malawak na mamamayan) ay nakamit ang inaasanm na tagumpay sa pamamagitan ng mapayapang People Power Revolution sa EDSA noong Pebrero ng 1986.

Ang kaibahan ni Tita Cory sa mga naging lider ng ating bansa.

Kahit na nangingibabaw sa akin ang mga trahedyang mga naganap noong syay namumuno ay hindi parin maikakaila na sa lahat ng naging Presidente ay sya ang pinaka hindi corrupt. (siguro ay dahil hindi na nya kailangang mangurakot dahil sya ay nagmula sa naghaharing uri) Ayon sa Philippine Center for Investigative Journalism umangat lamang ng (around)4% ang kanyang yaman nang syang nanungkulan bilang Presidente mula 1986 hanggang 1992.

Isa pang kakaibang katangian nya ay ang pagiging madasalin. Kung sabagay..wala naman talaga sa plano nya ang maging isang Presidente. Nakasanayan nya ang pagdarasal mula pa noon. Bagay naman na mas lalong nakapag pahakot ng kanyang popularidad dahil karamihan din naman ng mga Pilipino ay relihiyoso.

Ngunit ang pinaka tampok na nagustuhan ko sa kanya ay ang hindi pagka ganid sa kapangyarihan. Sa pagbabasa ko sa mga tribute para sa kanya mula sa mga pahayagan ay nalaman ko ang ginawa nyang pagtanggi nang minsang udyukan syang tumakbo mula para sa isa pang panibagong termino noong 1992 elections. Kung tutuusin ay pwede syang pumayag dahil alam nyang marami paring suporta ang makukuha nya sa malawak na mamamayan. Ngunit tinanggihan nya ito at tinawag iyon na isang “kahangalan”. Bagkus ay nagtalaga pa sya ng isang transition team upang maayos na mailipat ang kapangyarihan sa kung sino man ang mananalo sa eleksyon. Isang magandang halimbawa ng isang lider na hindi nagawa ng kasalukuyang Pangulo.

At ang isa pang magandang katangian ni Tita Cory ay hindi sya tumigil sa paglilingkod sa sambayanan kahit pa natapos na ang termino nya. Aktibo parin syang lumalahok sa mga kilos protesta kung kinakailangan. Matatandaang isa sya sa mga pangunahing personahe na nanawagan sa pagbaba sa pagka pangulo ni Erap. At nito lang ay nanawagan narin sya sa pagbaba ng kasalukuyang Presidente dahil sa kanyang pagkasangkot sa patong patong na anomalya tulad ng Hello Garci Scandal, Fertilizer Scam at NBN-ZTE Deal.

Ang mga larawan kung saan kasama ni Tita Cory ang masa sa mga kilos protesta(sa aking opinyon) ang lalong naghihiwalay sa kanya sa ibang mga naging Presidente(Isang halimbawa ang isang lider na nakahiwalay sa masa sa pamamagitan ng mga barbed wires at riot police). Si Tita Cory kaisa ang mga mamamayan ay isang imahe na lalong nagpapatingkad at nagaangat sa kanya.

Si Tita Cory sa pedestal.

Dahil siguro sa pagiging popular ay hindi na naiwasan ang labis (exxagerated) na paglagay kay Tita Cory sa pinaka mataas na pamantayan o paglagay sa kanya sa isang pedestal. Kasunod ng kanyang pagpanaw ay paglabas ng ibat ibang panukala bilang parangal sa kanya. Mga panukala tulad ng paglalagay sa kanya sa tabi ng kanyang yumaong asawa sa 500peso bill, ang pagpapangalan ng mga landmark tulad ng paaralan at kalye at maging ang panukalang gawin syang isang santa.

Mga parangal na para sa karamihan ay tama at nararapat na sa palagay ko ay hindi naman kinakailangan. Dahil lumalabas na ang tingin natin kay Tita Cory ay sya lang ang dahilan ng pagtatagumpay ng People Power, na para sa akin ay mali. Dahil si Tita Cory; na isa lamang indibidwal ay hindi magwawagi kung wala ang sama sama at kolektibong pagkilos ng mamamayan. Para sa akin ay dapat na pantay lang ang rekognisyong ibinibigay natin kay Tita Cory sa rekognisyong dapat ibigay sa mamamayan.Bagaman pwede nating sabihing sya ang naging pinaka mabait na Presidentel ay ibig nang sabihin na naging perpekto na ang kanyang pamumuno.

Si Tita Cory at ang mga trahedya ng kanyang rehimen.

Ilan sa masasabing kamalian sa panahon ng pamumuno ni Tita Cory bilang Presidente ay ang Mendiola Massacre, ang pagsasabatas sa pekeng reporma sa lupa o CARP, ang pagsasabatas ng Herrera Bill na pumipigil sa manggagawa sa pag-uunyon, at nito lamang 2004 : Ang Hacienda Luisita Massacre.

Para sa akin, ang pinaka nakakalungkot na trahedya ay ang naganap na masaker sa Mendiola kung saan 13magsasaka ang walang habas na pinaputukan ng mga authoridad sa makasaysayang pook ng Mendiola noong January 22, 1987. Walang ibang hinangad ang mga magsasaka kungdi ang pagbasura sa pekeng repormang agraryo o CARP at ibigay ang tunay na repormang agraryo na magsisilbi sa interes ng malawak na magsasaka at hindi sa iilang makapangyarihgang panginoong maylupa. Pero naging mapanupil ng authoridad. Humantong sa isang masaker ang lahat na nagiwan sa madami ng takot at hinagpis. Walang dala ang mga magsasaka noong araw na iyon kungdi ang kanilang batayang karapatan ngunit bala ang sinagot ng mga may kapangyarihan.

Ang Mendiola Massacre ay ilan lamang sa mga bagay na ikinalulungkot ko ay nangyari sa panahon nya. Sa panahong sinasabing naibalik na ang demokrasya. Sa panahong sinasabing lahat ay malaya na. Ngunit ang lahat ng iyon ay isa lamang ilusyon. Halos wala paring nagbago. Yumayaman parin ang mga mayayaman at lalong naghihirap naman ang mga mamamayan. Marahil ay hindi dapat isisi ang lahat kay Tita Cory, mas dapat sigurong sisihin ang bulok na sistemang umiiral sa ating lipunan na magpasa hanggang ngayon ay umiiral parin. At kahit sinong pangulo ang humalili sa pwesto ay mananatili paring napaka atrasado ng lipunan hanggat hindi nagkakaroon ng isang radikal na pagbabago.

Kung ako ang tatanungin ay hindi siguro ginusto ni Tita Cory ang nagyaring masaker sa Mendiola. Naging biktima lang sya ng sitwasyon-o ng umiiral na sistema. Ang masasabing ugat ng lahat ay ang pagsasabatas ng CARP kung saan nagsilbi lang naman sa interes ng mga Panginoong May Lupa at mga naghaharing uri-ang uring pinagmulan ni Tita Cory bilang isang Cojuangco.

Siguro ay hindi na natin muli matatanong kay Tita Cory ang kanyang opinyon hindil sa mga nangyari noong kanyang termino. Pero hindi tama na basta nalang natin kalimutan ang mga nangyari kahapon. Ang Mendiola Massacre, kasama ang patayan sa Hacienda Luisita ay ilan sa mga bagay na pilit kinakalimutan ; hindi lang sa panig ng estado kungdi pati ng mga mamamayan. Lalo pat kamatayan nya ngayon. Ngunit hindi ko napigilang ipaalala ang mga bagay na ito dahil parte parin ito ng kasaysayan at kailangan nating matuto mula dito.  Ang mga multo ng kanyang rehemen ay talagang mahirap dalhin.  Kaya siguro hindi na nya hinangad na manungkulan pa sa pangalawang pagkakataon. Kaya siguro lumagay na lang sya sa simpleng pamumuhay : malayo sa gulo at pulitika. Kung nagkamali man sya ay matagal na nya sigurong pinagsisihan. Sihuro ay naisip nyang marami parin ang dapat magbago pagkatapos ng People Power1 at pagkatapos ng kanyang termino. Iyon siguro ang nagtulak sa kanya upang makiisa parin sa mga mamamayan sa pagpapaalis kay Erap at siguro hanggang sa huli ay nananawagan sya pati narin sa pagbaba sa pwesto ng kasalukuyang Pangulo.

Linya.

Kaya ano nga ba ang magiging silbi ng mga parangal na yan kung mananatili paring atrasado ang lipunan? Para lang alalahanin sya at pagkatapos ay tapos na? Magagaya na lang ba sya sa mga bayaning naaalala lang natin dahil sa nakalagay sa ating salapi ang mga muka nila? Magkakasya na lang ba tayo sa pagsariwa sa kanyang mga ipinamalas noong syay mabubuhay pa? Bakit hindi kaya gayahin natin o mas maganda ay higitan pa ang kanyang mga nagawa?

Kilala natin si Tita Cory sa pagiging simple. Sa tingin natin matutuwa ba sya sa mga eksaheradong mga papuri? Siguro ay matutuwa sya kung ipagpapatuloy natin ang labang sinimulan nya. Siguro ay matutuwa sya kapag nakita nya ang isang larawan ng sama samang pagkilos para sa isang pagbabago. Tandaan natin hindi sa magagarbong bulwagan ng Kongreso at Senado napatalsik ang nakaraang dalawang corrupt na lider kungdi sa lansangan. Tiyak kong matutuwa si Tita Cory kung mapapatalsik angkasalukuyang lider na namumuhay ng masagana doon sa Malacanang.

-SORAL

081509/0520AM