Si Tita Cory.

August 01, 2009. Tuluyan na ngang namaalam ang naging unang babaing Presidente ng Pilipinas. Si Corazon Aquino o mas kilala sa tawag na “Tita Cory” ng mamamayang Pilipino. Si Tita Cory na masasabi nating naginbg pinaka popular na lider ng ating panahon. Isang lider na tinangkilik ng masa. Si Tita Cory na di-umanoy nagbalik ng demokrasya sa ating bansa.

Si Tita Cory ang nagsilbing pigura(figure) at icon(simbolo) para sa mga mamamayan nang mamatay ang kanyang asawang si Ninoy. Si Tita Cory na kahit walang kaalaman at hilig sa pulitika ay nangahas parin na mamuno at lumaban kay Marcos at sa kanyang pasistang rehimen. Sa kanyang paglaban kay Marcos(habang nasa likod nya ang suporta ng malawak na mamamayan) ay nakamit ang inaasanm na tagumpay sa pamamagitan ng mapayapang People Power Revolution sa EDSA noong Pebrero ng 1986.

Ang kaibahan ni Tita Cory sa mga naging lider ng ating bansa.

Kahit na nangingibabaw sa akin ang mga trahedyang mga naganap noong syay namumuno ay hindi parin maikakaila na sa lahat ng naging Presidente ay sya ang pinaka hindi corrupt. (siguro ay dahil hindi na nya kailangang mangurakot dahil sya ay nagmula sa naghaharing uri) Ayon sa Philippine Center for Investigative Journalism umangat lamang ng (around)4% ang kanyang yaman nang syang nanungkulan bilang Presidente mula 1986 hanggang 1992.

Isa pang kakaibang katangian nya ay ang pagiging madasalin. Kung sabagay..wala naman talaga sa plano nya ang maging isang Presidente. Nakasanayan nya ang pagdarasal mula pa noon. Bagay naman na mas lalong nakapag pahakot ng kanyang popularidad dahil karamihan din naman ng mga Pilipino ay relihiyoso.

Ngunit ang pinaka tampok na nagustuhan ko sa kanya ay ang hindi pagka ganid sa kapangyarihan. Sa pagbabasa ko sa mga tribute para sa kanya mula sa mga pahayagan ay nalaman ko ang ginawa nyang pagtanggi nang minsang udyukan syang tumakbo mula para sa isa pang panibagong termino noong 1992 elections. Kung tutuusin ay pwede syang pumayag dahil alam nyang marami paring suporta ang makukuha nya sa malawak na mamamayan. Ngunit tinanggihan nya ito at tinawag iyon na isang “kahangalan”. Bagkus ay nagtalaga pa sya ng isang transition team upang maayos na mailipat ang kapangyarihan sa kung sino man ang mananalo sa eleksyon. Isang magandang halimbawa ng isang lider na hindi nagawa ng kasalukuyang Pangulo.

At ang isa pang magandang katangian ni Tita Cory ay hindi sya tumigil sa paglilingkod sa sambayanan kahit pa natapos na ang termino nya. Aktibo parin syang lumalahok sa mga kilos protesta kung kinakailangan. Matatandaang isa sya sa mga pangunahing personahe na nanawagan sa pagbaba sa pagka pangulo ni Erap. At nito lang ay nanawagan narin sya sa pagbaba ng kasalukuyang Presidente dahil sa kanyang pagkasangkot sa patong patong na anomalya tulad ng Hello Garci Scandal, Fertilizer Scam at NBN-ZTE Deal.

Ang mga larawan kung saan kasama ni Tita Cory ang masa sa mga kilos protesta(sa aking opinyon) ang lalong naghihiwalay sa kanya sa ibang mga naging Presidente(Isang halimbawa ang isang lider na nakahiwalay sa masa sa pamamagitan ng mga barbed wires at riot police). Si Tita Cory kaisa ang mga mamamayan ay isang imahe na lalong nagpapatingkad at nagaangat sa kanya.

Si Tita Cory sa pedestal.

Dahil siguro sa pagiging popular ay hindi na naiwasan ang labis (exxagerated) na paglagay kay Tita Cory sa pinaka mataas na pamantayan o paglagay sa kanya sa isang pedestal. Kasunod ng kanyang pagpanaw ay paglabas ng ibat ibang panukala bilang parangal sa kanya. Mga panukala tulad ng paglalagay sa kanya sa tabi ng kanyang yumaong asawa sa 500peso bill, ang pagpapangalan ng mga landmark tulad ng paaralan at kalye at maging ang panukalang gawin syang isang santa.

Mga parangal na para sa karamihan ay tama at nararapat na sa palagay ko ay hindi naman kinakailangan. Dahil lumalabas na ang tingin natin kay Tita Cory ay sya lang ang dahilan ng pagtatagumpay ng People Power, na para sa akin ay mali. Dahil si Tita Cory; na isa lamang indibidwal ay hindi magwawagi kung wala ang sama sama at kolektibong pagkilos ng mamamayan. Para sa akin ay dapat na pantay lang ang rekognisyong ibinibigay natin kay Tita Cory sa rekognisyong dapat ibigay sa mamamayan.Bagaman pwede nating sabihing sya ang naging pinaka mabait na Presidentel ay ibig nang sabihin na naging perpekto na ang kanyang pamumuno.

Si Tita Cory at ang mga trahedya ng kanyang rehimen.

Ilan sa masasabing kamalian sa panahon ng pamumuno ni Tita Cory bilang Presidente ay ang Mendiola Massacre, ang pagsasabatas sa pekeng reporma sa lupa o CARP, ang pagsasabatas ng Herrera Bill na pumipigil sa manggagawa sa pag-uunyon, at nito lamang 2004 : Ang Hacienda Luisita Massacre.

Para sa akin, ang pinaka nakakalungkot na trahedya ay ang naganap na masaker sa Mendiola kung saan 13magsasaka ang walang habas na pinaputukan ng mga authoridad sa makasaysayang pook ng Mendiola noong January 22, 1987. Walang ibang hinangad ang mga magsasaka kungdi ang pagbasura sa pekeng repormang agraryo o CARP at ibigay ang tunay na repormang agraryo na magsisilbi sa interes ng malawak na magsasaka at hindi sa iilang makapangyarihgang panginoong maylupa. Pero naging mapanupil ng authoridad. Humantong sa isang masaker ang lahat na nagiwan sa madami ng takot at hinagpis. Walang dala ang mga magsasaka noong araw na iyon kungdi ang kanilang batayang karapatan ngunit bala ang sinagot ng mga may kapangyarihan.

Ang Mendiola Massacre ay ilan lamang sa mga bagay na ikinalulungkot ko ay nangyari sa panahon nya. Sa panahong sinasabing naibalik na ang demokrasya. Sa panahong sinasabing lahat ay malaya na. Ngunit ang lahat ng iyon ay isa lamang ilusyon. Halos wala paring nagbago. Yumayaman parin ang mga mayayaman at lalong naghihirap naman ang mga mamamayan. Marahil ay hindi dapat isisi ang lahat kay Tita Cory, mas dapat sigurong sisihin ang bulok na sistemang umiiral sa ating lipunan na magpasa hanggang ngayon ay umiiral parin. At kahit sinong pangulo ang humalili sa pwesto ay mananatili paring napaka atrasado ng lipunan hanggat hindi nagkakaroon ng isang radikal na pagbabago.

Kung ako ang tatanungin ay hindi siguro ginusto ni Tita Cory ang nagyaring masaker sa Mendiola. Naging biktima lang sya ng sitwasyon-o ng umiiral na sistema. Ang masasabing ugat ng lahat ay ang pagsasabatas ng CARP kung saan nagsilbi lang naman sa interes ng mga Panginoong May Lupa at mga naghaharing uri-ang uring pinagmulan ni Tita Cory bilang isang Cojuangco.

Siguro ay hindi na natin muli matatanong kay Tita Cory ang kanyang opinyon hindil sa mga nangyari noong kanyang termino. Pero hindi tama na basta nalang natin kalimutan ang mga nangyari kahapon. Ang Mendiola Massacre, kasama ang patayan sa Hacienda Luisita ay ilan sa mga bagay na pilit kinakalimutan ; hindi lang sa panig ng estado kungdi pati ng mga mamamayan. Lalo pat kamatayan nya ngayon. Ngunit hindi ko napigilang ipaalala ang mga bagay na ito dahil parte parin ito ng kasaysayan at kailangan nating matuto mula dito.  Ang mga multo ng kanyang rehemen ay talagang mahirap dalhin.  Kaya siguro hindi na nya hinangad na manungkulan pa sa pangalawang pagkakataon. Kaya siguro lumagay na lang sya sa simpleng pamumuhay : malayo sa gulo at pulitika. Kung nagkamali man sya ay matagal na nya sigurong pinagsisihan. Sihuro ay naisip nyang marami parin ang dapat magbago pagkatapos ng People Power1 at pagkatapos ng kanyang termino. Iyon siguro ang nagtulak sa kanya upang makiisa parin sa mga mamamayan sa pagpapaalis kay Erap at siguro hanggang sa huli ay nananawagan sya pati narin sa pagbaba sa pwesto ng kasalukuyang Pangulo.

Linya.

Kaya ano nga ba ang magiging silbi ng mga parangal na yan kung mananatili paring atrasado ang lipunan? Para lang alalahanin sya at pagkatapos ay tapos na? Magagaya na lang ba sya sa mga bayaning naaalala lang natin dahil sa nakalagay sa ating salapi ang mga muka nila? Magkakasya na lang ba tayo sa pagsariwa sa kanyang mga ipinamalas noong syay mabubuhay pa? Bakit hindi kaya gayahin natin o mas maganda ay higitan pa ang kanyang mga nagawa?

Kilala natin si Tita Cory sa pagiging simple. Sa tingin natin matutuwa ba sya sa mga eksaheradong mga papuri? Siguro ay matutuwa sya kung ipagpapatuloy natin ang labang sinimulan nya. Siguro ay matutuwa sya kapag nakita nya ang isang larawan ng sama samang pagkilos para sa isang pagbabago. Tandaan natin hindi sa magagarbong bulwagan ng Kongreso at Senado napatalsik ang nakaraang dalawang corrupt na lider kungdi sa lansangan. Tiyak kong matutuwa si Tita Cory kung mapapatalsik angkasalukuyang lider na namumuhay ng masagana doon sa Malacanang.

-SORAL

081509/0520AM

Mayor Nasser Pangandaman, Jr., Mayor of Masiu City, Lanao del Sur, his father, Secretary Nasser Pangandaman of the Department of Agrarian Reform beat up a defenseless 56 year old man and his 14 year old son.

Okay. i just happened to read a blog entry of a friend who posted a chain-message/blog post, about a 56year old man and his 14 year old son who got beated to a pulp by Antipolo City, Mayor Nasser Pangandaman, Jr., Mayor of Masiu City, Lanao del Sur, his father, Secretary Nasser Pangandaman of the Department of Agrarian Reform, and their gang of men.

And seriously, politicians have been pissing me off a long time ago. The kiss-the-peoples-ass speeches every elections, the dirty politics, the mind games, the works. But never, I had seen such rudeness, brutality, and shameful will of act.

Seriously, this man, with all his comrade involved on that beat up should be buried in the ground, only his head shown. Where everyone, I mean everyone who has the same sympathy I had for the family of the victim of the beat up; can freely spit on his face and anyone who wishes to throw a bowling ball right straight to his face would be our pleasure and delight.

Here; is a detailed statement by Bambee, daughter of the 56 year old man who got beat the hell up by those nasty politicians who thinks being elected to a public office makes them somewhat a God and us, the lower class of people are their slaves.

For god’s sake please spread her story. Re post her blog post and tell everyone to do the same. We need right now massive propaganda so that all people would know what a lowlife a politician can become.

http://vicissitude-decidido.blogspot.com/2008/12/world-is-fucked-up.html

ABS-CBN NEWS

Friday, December 26, 2008

The world has gone crazy.

So, I just had the worst day of my life.At around 1:30 PM today, at Valley Golf and Country Club, Antipolo City, Mayor Nasser Pangandaman, Jr., Mayor of Masiu City, Lanao del Sur, his father, Secretary Nasser Pangandaman of the Department of Agrarian Reform, and company, beat my defenseless 56-year-old dad and my 14-year-old brother to a pulp because of some stupid misunderstanding on the golf course.

This is a golf course. I have been a golfer all my life, and I have never seen anything like this. NOTHING. This is hard to comprehend. And it happened to my own father and my own brother too. Right in front of my eyes.

My brother and I were playing golf at the South Course of Valley. We were on the 3rd hole, and we see two golf carts going past us, overtaking our flight, and setting up to tee off on the next hole. My dad goes up to them and asks them why they would do that, why they would overtake us without even asking for our permission. Golf etiquette 101. One of the guys says that they’re with the flight in front of us. (So what? That doesn’t give them the right to just pass us WITHOUT asking.) So, we go to the 5th hole. The flight behind us catches up with us, and asks us what caused the hold up. We said that this flight just slipped in front of our flight. So we complained to the marshall. We play the 5th hole and walk towards the next hole, where there is a teehouse, and both the flights in front of us were there, talking with the marshall. The mayor of Masiu City, Lanao del Sur talks with my dad. Things get heated up. Voices were raised. But never, in my wildest dreams, did I ever imagine that someone would pull out a punch. Apparently not. He attacks my father. His flightmates, maybe 2 or 3 of them, rush to his aid and beat up my father. My 56-year-old father. My younger brother and I could not just watch. We rushed to break the fight. My younger brother pleads to the mayor to please stop it. To not hurt my dad. To just stop. His words still ring through my head…“Sorry na po, sorry na po…tama na…tama na po…” With his hands in front of his chest in a praying position. PLEADING. The mayor socks him in the face. My brother defended himself. My dad is still on the ground getting clobbered. My brother is the same way. I try to stop the fight, but all I can do is stop one person. There were 4 or 5 of them attacking now.

Someone breaks up the fight. I thought it was all over. The mayor shouts to his caddy: “Hindi nila kami kilala! Sabihin mo nga sa kanila kung sino ako!” And believe me, I had no idea who this person was. But now I know. He’s the person who, with 4 other men, beat up my 56-year-old father and my 14-year-old brother. He’s the person who sacks a pleading 14-year-old kid in the face. He’s a person who, I am sure, is gonna rot in hell.

I lash out, but my dad held me back. I was screaming my lungs out, shouting to this mayor, telling him about what he had done. I said: “Nakakahiya kayo. Singkwenta’y sais anyos ang tatay ko. And kapatid ko kakatorse anyos. Anong ilalaban nila sayo?”

The mayor looks at my brother, point to his face, and says, “Tatandaan kita!” And he tells me that my brother has a bad attitude and that I need to watch him. WHAT THE HELL?! So, my brother’s bad for defending his father?!

We leave. We walk to the clubhouse to file a complaint. My brother asks for a doctor. My dad could barely walk. Their group comes to the clubhouse, sees my brother. Once again my brother pleads, says sorry, and is crying. He was CRYING, for crissakes. But no. The relentless mayor still punches him in the face, and then sees my dad and goes after my dad again. Him and his friend pull my dad to the ground, pulls at his feet, and steps on him like he’s dirt. I run to him and try to hold him back, holding him back by his shirt, while this other guy and this girl tries to stop me. She tells me to just stop it. I scream in her face “they’re beating my father up and you want me to stop?!” I pull at his shirt–I don’t let go. All I can see was my dad being trampled on. I didn’t even see my brother getting beat up.

People pull them away. I get my dad, and I saw my brother. His right ear was bleeding. I freaked out. I told the receptionists to bring my brother to the clinic. I pull my dad away. People were separating us.

My mom and my older brother come. I tell her Bino’s right ear is bleeding. They both look like they could kill. My dad holds my brother off, I hold off my mom. When I finally got my mom under control, my older brother gets away and I hold him off. Two of the mayor’s bodyguards pull out guns. I embraced my brother from the back, just holding him back, crying. The receptionists came to us, crying, hugging me, my dad, and my mom, whispering to us to just leave. “Maam, umalis na po kayo, may mga baril sila…Maam…umalis na po kayo please…”

I am pretty sure the Secretary of DAR did not take part in the fight, but he just watched all this happen. He watched two of his sons, as we figured out, the other guy was his son, too, beat up my father and my 14-year-old brother. He didn’t do anything to stop it. And this person is what now? A cabinet member. A politician.

Sounds like something out of a movie, doesn’t it? But this is what happened. TODAY. The day after Christmas. To my family. And all I ask for is JUSTICE. The people at Valley Golf did not seem to want to help us. None of the security guards even tried to stop the fight. Right in the clubhouse. I came back after the fight was over and talked to the receptionists. They say they did not see anything. The general manager of Valley Golf would not give us the names of the men who made my brother’s ear bleed. It took him an hour. Maybe even more than that. He seemed to not want to help us. Because, we were against the SECRETARY OF THE DEPARTMENT OF AGRARIAN REFORM and the MAYOR OF MASIU CITY, LANAO DEL SUR. They were all scared.

The world has gone crazy. Two politicians beat up a defenseless 56-year-old father and his 14-year-old son. At a golf course. I swear to God, I thought golfers were decent people. You would think politicians were decent people. I guess not. I guess they gang up on 56-year-old men and beat up pleading 14-year-old kids.

Please pray for my dad, my brother and for my whole family. Please pray that we get JUSTICE. Oh God, please, give these people what they deserve.

—
Read it, and re-post if you want.

Merry Christmas?

ano ibig sabihin nsayo ng pasko?
habang nanonood ka ng paborito mong palabas, at ang iba ay namamalimos sa labas..

habang sa sine ay pumipila, at ang iba sa NFA rice umaasa..

shopping sa mall, at ang iba wala kahit kohol..

humihiling ng bagong PSP at bagong CP, habang ang iba’y solve na sa pancit canton..

gustong gumala dahil walang magawa, habang nagugutom ang maraming manggagawa..

shot muna ng redhorse habang marami ang hikahos..

yosi muna sa tabi, habang parami ng parami ang pulubi?
ano nga ba ang kaibahan ng kasiyahan sa kaligayahan?

MALIGAYANG PASKO!

Adding insults to injury : Iraqi journalist fires shoes at Bush!

Minsanan lang dumating sa isang tao ang isang napaka gandang oportunidad. At dapat, kapag nakita mo ang pagkakataong ito..Yakapin mo at kunin. Minsan lang ang gantong pagkakataon.

At dahil dyan..

Isang taas kamaong pagpupugay kay Muntadar al-Zeidi. Sa kanyang paninindigan at buong lakas ng loob na pagbato ng kanyang dalawang sapatos kay outgoing US President George W. Bush.

Hindi man tumama ang pares na sapatos kay Bush(na hinihiling natin na sanay tinamaan sya). Ay malinaw paring naipahayag ni Al-Zeidi ang mensaheng nais nyang iparating. Sa pagitan ng dalawang pagbato ay isang pulitikal na mensahe : “This is a farewell kiss, you dog!” Ang unang kataga matapos ang unang pagtangkang patamaan sa muka ang Imperyalistang lider. At kasama ng hinanakit ng lahat ng mga namatay sa Iraq dahil sa gyera at pagsakop na ginawa ng rehimeng Bush, ang walang kamatayan na : “This is from the widows, the orphans and those who were killed in Iraq!” halos pasumpa nang ibinigkas, nasaklaw nito hindi lang ang mga namatay na Iraqi kungdi pati narin ang mga namatay na sundalo ng Amerika dahil sa walang kwentang gyera. Kamatayan sa ilalim ng pasista at imperyalistang rehimen ni George W. Bush.

Hindi lang basta basta ordinaryong tapang ang ipinakita ng batang journalista kungi napakalaking apog o bayag (sa termino ng mga maton..) para gawin ang isang bagay na halos “suicide” kung ituring. Ngunit hindi sya pinanghinaan ng loob at nangibabaw parin ang pagkamuhi nya sa Pasistang President ng Amerika. Na nagugat sa pansariling interes ng Amerika at panghihimasok sa National affairs ng Iraq.

Nararapat lamang na bigyan natin ng papugay ang kanyang ginawang pagkabayani. #