Archive for the 'kritiko' Category

yellow lies tainted with red blood : the Hacienda Luisita Massacre!

Noon.

November 16, 2004. Naganap ang isang trahedya. Isang trahedyang kumitil ng pitong magsasaka at nag iwan ng daan daang sugatan. Isang trahedyang kumitil ng maraming buhay para lang mapangalagaan ang interes ng iilang naghaharing uri; partikular ng pamilyang Cojuangco-Aquino – mga pamilyang nagmula sa uring Panginoong May Lupa.  Ang Kalunos lunos na araw na iyon ay nagluwal ng pitong namatay na magsasaka at sinundan pa ng panibagong pito  ilang  araw lang pagkatapos ng masaker.

Ngayon

November 16, 2009. Limang taon matapos ang masaker; opisyal nang idineklara ni NoyNoy Aquino at ng kanyang Liberal Party ang kanyang kandidatura sa pagkapangulo para sa May2010 elections.

Sa kawalan ng aksyon ng kanyang pamilya ukol sa pagkamatay ng mga magsasaka ng Hacienda Luisita. Pagkatapos nyong mabasa ang kalunos lunos na trahedya ng Hacienda Luisita. Bigyan nyo ako ng dahilan kung bakit kailangan nating iboto ang isang Aquino sa pagka pangulo?(Bukod sa dahilang Aquino ang apelyido nya)

Ito ang trahedya ng Hacienda Luisita Massacre

Dahilan ng paglaban..

Hindi naman talaga pagaari ng pamilya Cojuangco ang lupain sa Hacienda Luisita. Inagaw lang naman nila ang 6,453 na ektarya ng Tabacalera at Central Azucarera de Tarlac sa pamamagitan ngpag utang sa Central Bank noong 1957.

Dahil nga sa kinamkam na ng pamilya Cojuangco ang malawak na lupain ng mga magsasaka, at dahil sa wala naring nagawa ang mga magsasaka dahil maliliit na tao lamang sila ay wala na silang nagawa kungdi pumayag na maging manggagawang bukid nalang ng Hacienda. Ang mga manggagawang bukid ng Hacienda ang bumubuhay at nagpapaunlad sa produksyon ng buong Hacienda.

Ngunit kahit na sila ang nagtataguyod dito; hindi parin naging makatao ang trato sa kanila. Katiting na P18 ang take home pay ng mga sakada at P9.50 sa kaswal sa 2beses na trabaho kada linggo; Tinaggal ang 327 unyonista; Hindi ibinibigay ang mga benepisyo sa mga mangagagawa ng asukarera; Binuwag pa ang welga sa assumption jurisdiction ng DOLE at sinalakay pa ng mga sundalo.

Isang manipestasyon lang ito kung gaano kabulok ang kasalukuyang umiiral na sistema ng ating lipunan. Isang lipunan kung saan ang mga mayayaman ay protektado ng mga reaksyunaryong batas at sundalo dahil sa sila ang mga may kakayahang magbayad para sa mga ito. At sa kabilang banda – ang malawak na magsasaka na ang tanging hiling lamang ay karampatang sahod dahil sa hindi nakasasapat ang di-makataong sahod na P9.50 na ibinibigay sa kanila ng management ng Hacienda.Sa tingin nyo ay paano pagkakasyahin ng isang manggagawang bukid ang sahod na P9.50 kada araw para sa kanyang panilya?

Simula ng paglaban..

Marangal at disenteng sahod. Iyan ang pangunahing hinaing ng mga magsasaka ng Hacienda Luisita. Napatunayan narin naman ng ating kasaysayan – na sa pamamagitan ng sama samang pagkilos ay epektibong mairerehistro ng masang api ang kanilang demokratikong karapatan. Iyan nga ang ginawa ng mga magsasaka ng Hacienda Luisita. NIlagot nila ang tanikala ng pagsasamantala sa pamamagitan ng pagpaparalisa ng produksyon sa buong Hacienda at pagtatayo ng picket line sa labas ng gate ng Hacienda upang marinig ng management ang kanilang demokratikong hinaing.

Sagot ng Estado : Pasismo


Ngunit imbes na maawa ang pamilya Cojuangco sa kalagayan ng mga magsasaka ng Hacienda; imbes na ibigay nila ang nararapat na sahod sa mga ito; imbes na ibigay nila ang demokratikong karapatan ng mga magsasaka.. Ang sinagot ng pamilya Cojuangco at ng estado – PASISMO.

Pito. Pitong magsasaka ang walang awang pinatay ng araw na iyon. Bakit kinailangan silang paputukan ng mga pulis at sundalo? Armado ba sila? Ang tanging sandatang dala lang naman nila ng mga panahon na iyon ay ang kanilang demokratikong interes. Kailan pa naging mali ang paggiit para sa tunay na repormang agraryo? Kailan pa naging mali ang paggiit para sa karagdagang sahod dahil hindi nakasasapat sa pamilya ng mga magsasaka ang sahod na P9.50 kada araw? Siguro sa kasalukuyang sistema ng lipunan na umiiral ngayon – lahat ng paggiit sa demokratikong interes ng mga mamamayan ay mali.

Hindi pa nakuntento : pagkatapos ng araw ng masaker ay nasundan pa ng pitong pagpatay muli sa mga magsasaka. Isang malinaw na manipestasyon lamang ito ng pagpapakita ng tunay na kulay ng estado. Isang estadong nagpoprotekta lamang sa interes ng iilang mayayaman at nagtataboy naman sa mga demokratikong karapatan ng mga mahihirap.

Kung gayon marapat lang siguro na palitan  at baguhin natin ang bulok na lipunang ito. Isang lipunang nagsisilbi sa interes ng karamihan. Isang lipunang nagsusulong ng pambansang demokrasya.

Pero bago ang lahat, matanong ko lang : Ano ba ang naging tugon ng pamilya Aquino-Cojuangco sa pagkamatay ng mga magsasaka ng Hacienda Luisita? At ang kumakandidato ngayong si NoyNoy, nasan ba sya ng mga panahong iyon?

Tanong :Bakit kailangang maging panatiko ng kulay dilaw? Kung itoy nabahiran na ng dugo?

Hindi ko tuloy lubos na maisip : Kung paano naging ka-popular si Cory sa mga mamamayan. Hindi ba alam ng mga tao na sangkot na ang kanyang pangalan sa dalawang kaso ng masaker sa mga magsasaka? Siguro ay dahil sa malawak na suporta ng mass media at pinalabas nalang nila na hindi nangyari ang Hacienda Luisita at Mendiola Massacre. Walang nangyaring pagpatay sa mga magsasaka.

Mayroon bang syang nagawa, bilang sinasabi at pino-popularisa ng mass media na “ina ng demokrasya” para sa pagkamit ng hustisya ng mga magsasakang pinatay sa mismong Hacienda nila?

Isang eksena tuloy ang nabuo sa isipan ko : Habang umiiyak nun si Kris noong libing ng kanyang ina – ang mas nananaig sa isip ko ay ang babaeng umiiyak dahil sa ang kanyang asawa ay isa sa nabaril sa nasabing masaker. Habang umiiyak naman sa tabi nya si baby James – hindi parin mawala sa isip ko ang itsura ng batang paslit na maagang nawalan ng ama.

Oo. Mabait na tao si Cory. Sa isang partikular na panahon pa nga ay naging kaisa natin si Cory sa ibat ibang laban ng mamamayan. Mula sa pakikipaglaban sa dikdaturang Marcos, hanggang sa pagpapatalsik sa rehimeng corrupt ni Erap at maging sa huling sandali ng kanyang buhay – ang pakikipaglaban kasama ng mamayan sa rehimen ni Gloria Macapagal Arroyo. Pero ito ang pakatatandaan natin : Kahit sinong Presidente man ang humalili sa ating bansa, hanggat nanantili ang frameworn ng kasalukuyang sistema ng lipunang umiiral ay hindi parin mawawala ang pagsasamantala sa mamamayan.

Ito lang ang gusto kong sabihin : Kahit na alam nating mabait si Cory – hindi parin nya nabigyan ng hustisya ang mga magsasaka ng Hacienda Luisita. Dahil ang kasalukuyang sistemang pinaglilingkuran nya ay hindi nagsisilbi sa interes ng mamamayan, kungdi sa interes ng mga tulad nilang naghaharing uri. Ganun ka simple.

NOYNOY?

At ngayon naman ay ang kanyang anak. Parang kailan lang ay sinabi nya na hindi sya tatakbo sa pagka pangulo dahil magagaya sya sa kanyang ina na minana ang isang bulok na lipunang kagaya ng iniwan ni Marcos sa kanyang ina. Pero nasan sya ngayon? Dala ng popularidad at bigat ng kanyang pangalan at dala narin ng suporta ng mass media (ABS, Inquirer) ay isa sya ngayon sa nasa taas ng mga surveys sa pagka pangulo.

Dito ay makikita ang bigat ng pangalan nya. Dahil ni wala pa nga syang inilalatag na plataporma at programa para sa mga mamayan ay ganun na agad ang suportang nakukuha nya sa mga tao.

Pero kailangan nating magsuri. Nasan ba si Noynoy nang maganap ang Hacienda Luisita Massacre? Nasan ba sya nang mga panahon na sumisigaw ang mga magsasaka para sa hustisya at katarungan? Nasan ba sya sa panahon ng paglaban ng mamamayan sa rehimen ni Gloria Macapagal Arroyo?

Ang gusto ko lang linawin sa mga nakakabasa nitong aking blog entry : Ni hindi nga naging parte si Noynoy ng tuloy tuloy na paglaban ng mamamayan para sa kanilang demokratikong karapatan noon; pero ngayon ay bigla syang susulpot at nangangako ng “Pagbabago”?

Kahit papano nga, di tulad nya – ang mga kasabay nyang Presidentiable ngayon ay naging malakas na kritiko ng rehimen ni GMA mula panoon. Pero sya? naging bukas na kritiko ba sya laban sa kabulukan ng rehemen ni Arroyo? Pero dahil sa napaka popular nga nya ay ganun na lang ang pagsuporta sa kanya maging ng mga kanang oportunistang tulad ng Akbayan at iba pang kontra Kaliwang pwersa. Kung atakihin nga ng mga propagandista ni Noynoy ang ibat ibang Presidentiable – akala mo ang manok nila ang pinaka naging matapang sa paglaban sa rehimen ni GMA.

Ni hindi nga nya nilinaw kung ano ang plano nya sa Hacienda Luisita. Kung ibebenta nya na lang ba ang kanyang share dito o lubusang ipamamahagi ito sa mga magsasaka. Ang ibinabandila ngayon ng campaign machinery ni Noynoy na “Pagbabago” at kahit kailan ay hindi nasagi ang kanyang pangalan sa korupsyon.

Pero anongPagbabago ba ang sinasabi ngayon ni Noynoy? Kung hanggang ngayon ay parang isang blangkong papel parin sya dahil wala pa syang sinasabing plataporma at programa nya bilang Presidentiable?

At kahit na sabihin nating kahit kailan ay hindi  sya nagnakaw sa kaban ng bayan; hindi naman maikakaila na ninanakawan naman ng kanilang pamilya ang mga magsasaka ng lupa sa matagal nang panahon.

Ito ngayon ang hamon kay Noynoy ng mamamayan : Ipamahagi nya ang lupa sa mga magsasaka at bigyang katarungan at hustisya ang mga magsasakang kanilang pinatay sa Hacienda Luisita!

Ngayon. Pagkatapos malaman ang istorya at trahedya ng Hacienda Luisita; eto ang tanong ko na sanay maging tanong nyo nadin sa inyong mga sarili – Bigyan nyo ako ng dahilan kung bakit kailangan nating iboto ang isang Aquino sa pagka pangulo?(Bukod sa dahilang Aquino ang apelyido nya)

SORAL
112009 – 1220am
—–

Mga ilang pahabol.

* November 16 2009. Sa mismong anibersaryo ng Masaker ng Hacienda Luisita – habang idinedeklara ni Noynoy ng Liberal Party ang kanyang kandidatura sa pagka Presidente ay nagsagawa naman ang ibat ibang progresibong organisasyon tulad ng KMU, BAYAN MUNA at iba pa ng isang centralized caravan mula Maynila tungong Hacienda Luisita sa Tarlac. Naging mainit ang pagsalubong ng mga magsasaka sa ating mga kasama. Sa ibaba ay ilan sa mga litrato.

The caravan comes into a brief halt at the expressway, forming a long chain of vehicles bearing flags and banners.

1:30 p.m. - Around 2,000 arrive at Hacienda Luisita to meet the local contingent of farmers and activists

Local farmers and activists welcome the caravan with sugarcane stalks tied with red ribbons, symbolizing the continuing struggle for land and justice.

Galing ang mga litrato dito

Advertisements

Si Tita Cory.

August 01, 2009. Tuluyan na ngang namaalam ang naging unang babaing Presidente ng Pilipinas. Si Corazon Aquino o mas kilala sa tawag na “Tita Cory” ng mamamayang Pilipino. Si Tita Cory na masasabi nating naginbg pinaka popular na lider ng ating panahon. Isang lider na tinangkilik ng masa. Si Tita Cory na di-umanoy nagbalik ng demokrasya sa ating bansa.

Si Tita Cory ang nagsilbing pigura(figure) at icon(simbolo) para sa mga mamamayan nang mamatay ang kanyang asawang si Ninoy. Si Tita Cory na kahit walang kaalaman at hilig sa pulitika ay nangahas parin na mamuno at lumaban kay Marcos at sa kanyang pasistang rehimen. Sa kanyang paglaban kay Marcos(habang nasa likod nya ang suporta ng malawak na mamamayan) ay nakamit ang inaasanm na tagumpay sa pamamagitan ng mapayapang People Power Revolution sa EDSA noong Pebrero ng 1986.

Ang kaibahan ni Tita Cory sa mga naging lider ng ating bansa.

Kahit na nangingibabaw sa akin ang mga trahedyang mga naganap noong syay namumuno ay hindi parin maikakaila na sa lahat ng naging Presidente ay sya ang pinaka hindi corrupt. (siguro ay dahil hindi na nya kailangang mangurakot dahil sya ay nagmula sa naghaharing uri) Ayon sa Philippine Center for Investigative Journalism umangat lamang ng (around)4% ang kanyang yaman nang syang nanungkulan bilang Presidente mula 1986 hanggang 1992.

Isa pang kakaibang katangian nya ay ang pagiging madasalin. Kung sabagay..wala naman talaga sa plano nya ang maging isang Presidente. Nakasanayan nya ang pagdarasal mula pa noon. Bagay naman na mas lalong nakapag pahakot ng kanyang popularidad dahil karamihan din naman ng mga Pilipino ay relihiyoso.

Ngunit ang pinaka tampok na nagustuhan ko sa kanya ay ang hindi pagka ganid sa kapangyarihan. Sa pagbabasa ko sa mga tribute para sa kanya mula sa mga pahayagan ay nalaman ko ang ginawa nyang pagtanggi nang minsang udyukan syang tumakbo mula para sa isa pang panibagong termino noong 1992 elections. Kung tutuusin ay pwede syang pumayag dahil alam nyang marami paring suporta ang makukuha nya sa malawak na mamamayan. Ngunit tinanggihan nya ito at tinawag iyon na isang “kahangalan”. Bagkus ay nagtalaga pa sya ng isang transition team upang maayos na mailipat ang kapangyarihan sa kung sino man ang mananalo sa eleksyon. Isang magandang halimbawa ng isang lider na hindi nagawa ng kasalukuyang Pangulo.

At ang isa pang magandang katangian ni Tita Cory ay hindi sya tumigil sa paglilingkod sa sambayanan kahit pa natapos na ang termino nya. Aktibo parin syang lumalahok sa mga kilos protesta kung kinakailangan. Matatandaang isa sya sa mga pangunahing personahe na nanawagan sa pagbaba sa pagka pangulo ni Erap. At nito lang ay nanawagan narin sya sa pagbaba ng kasalukuyang Presidente dahil sa kanyang pagkasangkot sa patong patong na anomalya tulad ng Hello Garci Scandal, Fertilizer Scam at NBN-ZTE Deal.

Ang mga larawan kung saan kasama ni Tita Cory ang masa sa mga kilos protesta(sa aking opinyon) ang lalong naghihiwalay sa kanya sa ibang mga naging Presidente(Isang halimbawa ang isang lider na nakahiwalay sa masa sa pamamagitan ng mga barbed wires at riot police). Si Tita Cory kaisa ang mga mamamayan ay isang imahe na lalong nagpapatingkad at nagaangat sa kanya.

Si Tita Cory sa pedestal.

Dahil siguro sa pagiging popular ay hindi na naiwasan ang labis (exxagerated) na paglagay kay Tita Cory sa pinaka mataas na pamantayan o paglagay sa kanya sa isang pedestal. Kasunod ng kanyang pagpanaw ay paglabas ng ibat ibang panukala bilang parangal sa kanya. Mga panukala tulad ng paglalagay sa kanya sa tabi ng kanyang yumaong asawa sa 500peso bill, ang pagpapangalan ng mga landmark tulad ng paaralan at kalye at maging ang panukalang gawin syang isang santa.

Mga parangal na para sa karamihan ay tama at nararapat na sa palagay ko ay hindi naman kinakailangan. Dahil lumalabas na ang tingin natin kay Tita Cory ay sya lang ang dahilan ng pagtatagumpay ng People Power, na para sa akin ay mali. Dahil si Tita Cory; na isa lamang indibidwal ay hindi magwawagi kung wala ang sama sama at kolektibong pagkilos ng mamamayan. Para sa akin ay dapat na pantay lang ang rekognisyong ibinibigay natin kay Tita Cory sa rekognisyong dapat ibigay sa mamamayan.Bagaman pwede nating sabihing sya ang naging pinaka mabait na Presidentel ay ibig nang sabihin na naging perpekto na ang kanyang pamumuno.

Si Tita Cory at ang mga trahedya ng kanyang rehimen.

Ilan sa masasabing kamalian sa panahon ng pamumuno ni Tita Cory bilang Presidente ay ang Mendiola Massacre, ang pagsasabatas sa pekeng reporma sa lupa o CARP, ang pagsasabatas ng Herrera Bill na pumipigil sa manggagawa sa pag-uunyon, at nito lamang 2004 : Ang Hacienda Luisita Massacre.

Para sa akin, ang pinaka nakakalungkot na trahedya ay ang naganap na masaker sa Mendiola kung saan 13magsasaka ang walang habas na pinaputukan ng mga authoridad sa makasaysayang pook ng Mendiola noong January 22, 1987. Walang ibang hinangad ang mga magsasaka kungdi ang pagbasura sa pekeng repormang agraryo o CARP at ibigay ang tunay na repormang agraryo na magsisilbi sa interes ng malawak na magsasaka at hindi sa iilang makapangyarihgang panginoong maylupa. Pero naging mapanupil ng authoridad. Humantong sa isang masaker ang lahat na nagiwan sa madami ng takot at hinagpis. Walang dala ang mga magsasaka noong araw na iyon kungdi ang kanilang batayang karapatan ngunit bala ang sinagot ng mga may kapangyarihan.

Ang Mendiola Massacre ay ilan lamang sa mga bagay na ikinalulungkot ko ay nangyari sa panahon nya. Sa panahong sinasabing naibalik na ang demokrasya. Sa panahong sinasabing lahat ay malaya na. Ngunit ang lahat ng iyon ay isa lamang ilusyon. Halos wala paring nagbago. Yumayaman parin ang mga mayayaman at lalong naghihirap naman ang mga mamamayan. Marahil ay hindi dapat isisi ang lahat kay Tita Cory, mas dapat sigurong sisihin ang bulok na sistemang umiiral sa ating lipunan na magpasa hanggang ngayon ay umiiral parin. At kahit sinong pangulo ang humalili sa pwesto ay mananatili paring napaka atrasado ng lipunan hanggat hindi nagkakaroon ng isang radikal na pagbabago.

Kung ako ang tatanungin ay hindi siguro ginusto ni Tita Cory ang nagyaring masaker sa Mendiola. Naging biktima lang sya ng sitwasyon-o ng umiiral na sistema. Ang masasabing ugat ng lahat ay ang pagsasabatas ng CARP kung saan nagsilbi lang naman sa interes ng mga Panginoong May Lupa at mga naghaharing uri-ang uring pinagmulan ni Tita Cory bilang isang Cojuangco.

Siguro ay hindi na natin muli matatanong kay Tita Cory ang kanyang opinyon hindil sa mga nangyari noong kanyang termino. Pero hindi tama na basta nalang natin kalimutan ang mga nangyari kahapon. Ang Mendiola Massacre, kasama ang patayan sa Hacienda Luisita ay ilan sa mga bagay na pilit kinakalimutan ; hindi lang sa panig ng estado kungdi pati ng mga mamamayan. Lalo pat kamatayan nya ngayon. Ngunit hindi ko napigilang ipaalala ang mga bagay na ito dahil parte parin ito ng kasaysayan at kailangan nating matuto mula dito.  Ang mga multo ng kanyang rehemen ay talagang mahirap dalhin.  Kaya siguro hindi na nya hinangad na manungkulan pa sa pangalawang pagkakataon. Kaya siguro lumagay na lang sya sa simpleng pamumuhay : malayo sa gulo at pulitika. Kung nagkamali man sya ay matagal na nya sigurong pinagsisihan. Sihuro ay naisip nyang marami parin ang dapat magbago pagkatapos ng People Power1 at pagkatapos ng kanyang termino. Iyon siguro ang nagtulak sa kanya upang makiisa parin sa mga mamamayan sa pagpapaalis kay Erap at siguro hanggang sa huli ay nananawagan sya pati narin sa pagbaba sa pwesto ng kasalukuyang Pangulo.

Linya.

Kaya ano nga ba ang magiging silbi ng mga parangal na yan kung mananatili paring atrasado ang lipunan? Para lang alalahanin sya at pagkatapos ay tapos na? Magagaya na lang ba sya sa mga bayaning naaalala lang natin dahil sa nakalagay sa ating salapi ang mga muka nila? Magkakasya na lang ba tayo sa pagsariwa sa kanyang mga ipinamalas noong syay mabubuhay pa? Bakit hindi kaya gayahin natin o mas maganda ay higitan pa ang kanyang mga nagawa?

Kilala natin si Tita Cory sa pagiging simple. Sa tingin natin matutuwa ba sya sa mga eksaheradong mga papuri? Siguro ay matutuwa sya kung ipagpapatuloy natin ang labang sinimulan nya. Siguro ay matutuwa sya kapag nakita nya ang isang larawan ng sama samang pagkilos para sa isang pagbabago. Tandaan natin hindi sa magagarbong bulwagan ng Kongreso at Senado napatalsik ang nakaraang dalawang corrupt na lider kungdi sa lansangan. Tiyak kong matutuwa si Tita Cory kung mapapatalsik angkasalukuyang lider na namumuhay ng masagana doon sa Malacanang.

-SORAL
081509/0520AM

Mayor Nasser Pangandaman, Jr., Mayor of Masiu City, Lanao del Sur, his father, Secretary Nasser Pangandaman of the Department of Agrarian Reform beat up a defenseless 56 year old man and his 14 year old son.

Okay. i just happened to read a blog entry of a friend who posted a chain-message/blog post, about a 56year old man and his 14 year old son who got beated to a pulp by Antipolo City, Mayor Nasser Pangandaman, Jr., Mayor of Masiu City, Lanao del Sur, his father, Secretary Nasser Pangandaman of the Department of Agrarian Reform, and their gang of men.

And seriously, politicians have been pissing me off a long time ago. The kiss-the-peoples-ass speeches every elections, the dirty politics, the mind games, the works. But never, I had seen such rudeness, brutality, and shameful will of act.

Seriously, this man, with all his comrade involved on that beat up should be buried in the ground, only his head shown. Where everyone, I mean everyone who has the same sympathy I had for the family of the victim of the beat up; can freely spit on his face and anyone who wishes to throw a bowling ball right straight to his face would be our pleasure and delight.

Here; is a detailed statement by Bambee, daughter of the 56 year old man who got beat the hell up by those nasty politicians who thinks being elected to a public office makes them somewhat a God and us, the lower class of people are their slaves.

For god’s sake please spread her story. Re post her blog post and tell everyone to do the same. We need right now massive propaganda so that all people would know what a lowlife a politician can become.

http://vicissitude-decidido.blogspot.com/2008/12/world-is-fucked-up.html

ABS-CBN NEWS

Friday, December 26, 2008

The world has gone crazy.

So, I just had the worst day of my life.At around 1:30 PM today, at Valley Golf and Country Club, Antipolo City, Mayor Nasser Pangandaman, Jr., Mayor of Masiu City, Lanao del Sur, his father, Secretary Nasser Pangandaman of the Department of Agrarian Reform, and company, beat my defenseless 56-year-old dad and my 14-year-old brother to a pulp because of some stupid misunderstanding on the golf course.

This is a golf course. I have been a golfer all my life, and I have never seen anything like this. NOTHING. This is hard to comprehend. And it happened to my own father and my own brother too. Right in front of my eyes.

My brother and I were playing golf at the South Course of Valley. We were on the 3rd hole, and we see two golf carts going past us, overtaking our flight, and setting up to tee off on the next hole. My dad goes up to them and asks them why they would do that, why they would overtake us without even asking for our permission. Golf etiquette 101. One of the guys says that they’re with the flight in front of us. (So what? That doesn’t give them the right to just pass us WITHOUT asking.) So, we go to the 5th hole. The flight behind us catches up with us, and asks us what caused the hold up. We said that this flight just slipped in front of our flight. So we complained to the marshall. We play the 5th hole and walk towards the next hole, where there is a teehouse, and both the flights in front of us were there, talking with the marshall. The mayor of Masiu City, Lanao del Sur talks with my dad. Things get heated up. Voices were raised. But never, in my wildest dreams, did I ever imagine that someone would pull out a punch. Apparently not. He attacks my father. His flightmates, maybe 2 or 3 of them, rush to his aid and beat up my father. My 56-year-old father. My younger brother and I could not just watch. We rushed to break the fight. My younger brother pleads to the mayor to please stop it. To not hurt my dad. To just stop. His words still ring through my head…“Sorry na po, sorry na po…tama na…tama na po…” With his hands in front of his chest in a praying position. PLEADING. The mayor socks him in the face. My brother defended himself. My dad is still on the ground getting clobbered. My brother is the same way. I try to stop the fight, but all I can do is stop one person. There were 4 or 5 of them attacking now.

Someone breaks up the fight. I thought it was all over. The mayor shouts to his caddy: “Hindi nila kami kilala! Sabihin mo nga sa kanila kung sino ako!” And believe me, I had no idea who this person was. But now I know. He’s the person who, with 4 other men, beat up my 56-year-old father and my 14-year-old brother. He’s the person who sacks a pleading 14-year-old kid in the face. He’s a person who, I am sure, is gonna rot in hell.

I lash out, but my dad held me back. I was screaming my lungs out, shouting to this mayor, telling him about what he had done. I said: “Nakakahiya kayo. Singkwenta’y sais anyos ang tatay ko. And kapatid ko kakatorse anyos. Anong ilalaban nila sayo?”

The mayor looks at my brother, point to his face, and says, “Tatandaan kita!” And he tells me that my brother has a bad attitude and that I need to watch him. WHAT THE HELL?! So, my brother’s bad for defending his father?!

We leave. We walk to the clubhouse to file a complaint. My brother asks for a doctor. My dad could barely walk. Their group comes to the clubhouse, sees my brother. Once again my brother pleads, says sorry, and is crying. He was CRYING, for crissakes. But no. The relentless mayor still punches him in the face, and then sees my dad and goes after my dad again. Him and his friend pull my dad to the ground, pulls at his feet, and steps on him like he’s dirt. I run to him and try to hold him back, holding him back by his shirt, while this other guy and this girl tries to stop me. She tells me to just stop it. I scream in her face “they’re beating my father up and you want me to stop?!” I pull at his shirt–I don’t let go. All I can see was my dad being trampled on. I didn’t even see my brother getting beat up.

People pull them away. I get my dad, and I saw my brother. His right ear was bleeding. I freaked out. I told the receptionists to bring my brother to the clinic. I pull my dad away. People were separating us.

My mom and my older brother come. I tell her Bino’s right ear is bleeding. They both look like they could kill. My dad holds my brother off, I hold off my mom. When I finally got my mom under control, my older brother gets away and I hold him off. Two of the mayor’s bodyguards pull out guns. I embraced my brother from the back, just holding him back, crying. The receptionists came to us, crying, hugging me, my dad, and my mom, whispering to us to just leave. “Maam, umalis na po kayo, may mga baril sila…Maam…umalis na po kayo please…”

I am pretty sure the Secretary of DAR did not take part in the fight, but he just watched all this happen. He watched two of his sons, as we figured out, the other guy was his son, too, beat up my father and my 14-year-old brother. He didn’t do anything to stop it. And this person is what now? A cabinet member. A politician.

Sounds like something out of a movie, doesn’t it? But this is what happened. TODAY. The day after Christmas. To my family. And all I ask for is JUSTICE. The people at Valley Golf did not seem to want to help us. None of the security guards even tried to stop the fight. Right in the clubhouse. I came back after the fight was over and talked to the receptionists. They say they did not see anything. The general manager of Valley Golf would not give us the names of the men who made my brother’s ear bleed. It took him an hour. Maybe even more than that. He seemed to not want to help us. Because, we were against the SECRETARY OF THE DEPARTMENT OF AGRARIAN REFORM and the MAYOR OF MASIU CITY, LANAO DEL SUR. They were all scared.

The world has gone crazy. Two politicians beat up a defenseless 56-year-old father and his 14-year-old son. At a golf course. I swear to God, I thought golfers were decent people. You would think politicians were decent people. I guess not. I guess they gang up on 56-year-old men and beat up pleading 14-year-old kids.

Please pray for my dad, my brother and for my whole family. Please pray that we get JUSTICE. Oh God, please, give these people what they deserve.


Read it, and re-post if you want.

Merry Christmas?

ano ibig sabihin nsayo ng pasko?
habang nanonood ka ng paborito mong palabas, at ang iba ay namamalimos sa labas..

habang sa sine ay pumipila, at ang iba sa NFA rice umaasa..

shopping sa mall, at ang iba wala kahit kohol..

humihiling ng bagong PSP at bagong CP, habang ang iba’y solve na sa pancit canton..

gustong gumala dahil walang magawa, habang nagugutom ang maraming manggagawa..

shot muna ng redhorse habang marami ang hikahos..

yosi muna sa tabi, habang parami ng parami ang pulubi?
ano nga ba ang kaibahan ng kasiyahan sa kaligayahan?

MALIGAYANG PASKO!

Adding insults to injury : Iraqi journalist fires shoes at Bush!

Minsanan lang dumating sa isang tao ang isang napaka gandang oportunidad. At dapat, kapag nakita mo ang pagkakataong ito..Yakapin mo at kunin. Minsan lang ang gantong pagkakataon.

At dahil dyan..

Isang taas kamaong pagpupugay kay Muntadar al-Zeidi. Sa kanyang paninindigan at buong lakas ng loob na pagbato ng kanyang dalawang sapatos kay outgoing US President George W. Bush.

Hindi man tumama ang pares na sapatos kay Bush(na hinihiling natin na sanay tinamaan sya). Ay malinaw paring naipahayag ni Al-Zeidi ang mensaheng nais nyang iparating. Sa pagitan ng dalawang pagbato ay isang pulitikal na mensahe : “This is a farewell kiss, you dog!” Ang unang kataga matapos ang unang pagtangkang patamaan sa muka ang Imperyalistang lider. At kasama ng hinanakit ng lahat ng mga namatay sa Iraq dahil sa gyera at pagsakop na ginawa ng rehimeng Bush, ang walang kamatayan na : “This is from the widows, the orphans and those who were killed in Iraq!” halos pasumpa nang ibinigkas, nasaklaw nito hindi lang ang mga namatay na Iraqi kungdi pati narin ang mga namatay na sundalo ng Amerika dahil sa walang kwentang gyera. Kamatayan sa ilalim ng pasista at imperyalistang rehimen ni George W. Bush.

Hindi lang basta basta ordinaryong tapang ang ipinakita ng batang journalista kungi napakalaking apog o bayag (sa termino ng mga maton..) para gawin ang isang bagay na halos “suicide” kung ituring. Ngunit hindi sya pinanghinaan ng loob at nangibabaw parin ang pagkamuhi nya sa Pasistang President ng Amerika. Na nagugat sa pansariling interes ng Amerika at panghihimasok sa National affairs ng Iraq.

Nararapat lamang na bigyan natin ng papugay ang kanyang ginawang pagkabayani. #



Charity Season*

I had just finished reading a blog post of  a friend. And I cant agree more on the things she had said. Why the hell, that only this holiday seasons, charity works becomes a fad. Para bang kailangan pa natin maghintay ng pasko para tulungan ang mga mahihirap. And to also add that majority of those charities cant happen without the help of the lens of cameras. Its like being kind is becoming just an act. A play we all try to portray. Para bang hindi matutuwa ang mga donors kung hindi sila kukunan ng litrato habang ipinapakita kung gaano kalaki ang kanyang donasyon o ambag.

The thought that my dood’s tryin to tell is simple. Dont wait for christmas to do your charity works. Dahil hindi lang sa pasko makikita ang mga naghihirap kungdi sa pang araw araw na buhay. At iyo ang realidad.

So here’s my dood’s blog enty. taken from her blogger : http://hangingfromagibbetprincess.wordpress.com/

Charity Season

December 22, 2008 at 10:25 am (Rants, deadly..) (, , , , )

Alam niyo bang sobrang naiinis ako? Tama bang gawing dahilan ang Pasko para gumastos ng malaki at pinagkagastusan lang naman pala ay isang malaking “Maligayang Pasko at Manigong Bagong Taon” na banner. Or ‘yung bago daw sa lugar ni Bayani Fernando, yung malaking mukha niya ng asawa niya sa katawan ng sirena at “sireno?”. Magkano kaya ang nagastos nila dun? Malamang malaki laki din yun. Nakakainis!

Pasko, tuwing Pasko lang ba dapat nagbibigayan? Nagmamahalan? Hindi. Kasi kung tuwing Pasko lang magaganap ang mga nabanggit ko. Kaplastikan ang tawag dun, kaibigan. Isang malaking kaTOKWAHAN!!!!! [para sa mga nakaka-alam ng tokwa, sige lang, isiwalat niyo ang katumbas na mura niyan.]

Ipokrita ako kung sasabihin kong nagdodonate ako taon taon dahil gusto ko, dahil ang katotohanan niyan, noong highschool ako, nagdodonate lang ako kasi kinakailangan, inoobliga kaming mga estudyante ng eskwelahan namin para magdonate ng mga bagay bagay na may pakinabang pa. Damit, de lata, libro at cash donations.  Pero noong 4th year highschool ako, tsaka lang ako nabigwasan ng katotohanan. Mapalad ako, sila hindi kasing palad ko, pero hindi nila kailangan ng awa. Kailangan nila ng lakas ng loob at kaunting tulong. Tulong kung saan maaari na silang magsimula ng panibagong buhay. Tulong na hanggang kamay lamang, hindi tulong ng buong braso, kung naiintindihan mo ako.

Huwag gawing dahilan ang Pasko para magpabango ng pangalan. nakakainis!! Sobra!!

Hindi kailangan ng bayan ang awa at limos mo. Ang kailangan ng bayan ay lakas ng loob.Ang kailangan ng bayan ay katapatan sa trabaho at position na ibinigay ng bayan sa isang minsan ay walang pangalan.

Praktikalidad vs Nasyonalismo

Ako si S.O.R.A.L , — years old, isang estudyante sa Jose Rizal University, taking up Bachelor of Science in Information Technology(BSIT).

Basically kaya IT ang kinuha ko ay dahil noong oras na pinapapili ako ng kurso..dalawa lang ang naglalaro sa kinakalawang kong isipan : 1. Wala akong mapiling kurso, at 2. addict ako sa computer games at internet. So para hindi ako mahiwalay sa pinaka mamahal kong computer..IT na nga ang kinuha ko. Without being aware na mas mahirap pala iyon kaysa sa ibang kurso. I.T ang kinuha ko without being aware that I have to deal with codes. Mga kodigong abay pagkahaba haba pala, na bago mo maipasok lahat sa memorya mo’y sasabog ang utak mo. At tsaka ang akala ko dati eh Professional Hacker ang magiging trabaho ko kapag nakatapos ako. Akala ko lang pala un. (Isa kang malaking ASA! Archie haha!).

Pero at least kahit papaano naman. My background kinda suits my course. Suriin nating mabuti : 1. Dahil sa MMORPG’s 6 years ako sa High School. Naadik kasi ako dati sa Ragnarok kaya aun..3times akong nag take ng 3rd Year ko sa Sagad High School. 2. Dati nahumaling ako sa pag eedit ng Friendster using HTML. Kaya hindi na ako ganun ka clueless pagdating sa pagkabisa sa mga codes. Kanina online games addict, ngayon naman friendster sucker. Shame on me. Haha.

Nah! enough of teh jokes and blahs. Lets get into teh topic!

Kung titignan nating mabuti. Isa lang ako sa napakaraming college student na hindi muna inisip kung yung kurso bang kukunin nila ay angkop nga talaga sa kanila. Sino ang dapat sisihin? A large fraction should be on the student himself. Tama. Pero hindi natin maikakaila na isa ring factor kaya yun nga ang kinuha kong kurso ay dahil sa na engganyo kami sa mga so called “in-demand courses” na ibinibida ng mga unibersidad. Kagaya ng HRM, Nursing, at ng IT. Na ang main objective ay pagnakatapos ka ay lumipad ka papuntang ibang bansa para doon mag trabaho. Dahil doon sa ibang bansa ay mas mataas ang sahod.

Bigla tuloy akong napaisip..Kung lahat ng magagaling na propesyonal ay aalis sa ating bansa..Ano na lang ang matitira sa ating bansa? Mga under qualified? Mga lakak? Bakit hindi na lang kaya taasan ng pamahalaan natin ang sahod para sa mga propesyonal para hindi na sila kailangan pang umalis at makipag sapalaran sa ibang bansa? At kung dito na sila mag ttrabaho..Ibig sabihin tayo pa ang makikinabang sa talento at husay ng kapwa natin Pilipino at hindi ang mga dayuhan.

Siguro marami akong kailangan munang i konsidera. Pero ang inilahad ko ay isang basic principle na kung mataas ang sahod hindi na natin kailangan magpalipad ng mga propesyonal sa ibang bansa para magtrabaho. At ang bonus pa ay tayo ang makikinabang sa kanilang galing.

So by 2012, hopefully tapos na ako sa 4 year course ko. Isa na akong IT Professional(naks! ganda ng tawag). By that time kaya na kaya ng gobyerno na tapatan ang matataas na salary offer sa ibang bansa. O isa rin ako sa mga magiging praktikal na lang at hahayaang magpaalipin sa ibang bansa kapalit ang mataas na sahod.

So ano sa palagay nyo?


Pages

Status

  • 19,217 hits

TULONG KABATAAN


ISANG MILYON. ISANG PANATA

TAYO ANG PAGBABAGO!


The Youth is on a Mission to Rock Philippine Politics. Be part.

no to CONASS!


2010 is nearing and as expected by many..CHACHA is now being pushed by the shameful CONASS! I would like to adress my shame to our Congressman Roman T. Romulo of Pasig for supporting the very unconstitutional CHACHA through the passing of HR 1109.

Come and join the widespread campaign of protesting against CONASS! Let us blog and post to all of our social networking sites such as Friendster, Multiply, Facebook our rage against the hasty passing of HR 1109.

-SORAL
(Image courtesy of : http://brianong.blogspot.com/)

Currently listenin’


Named after the traditional Navajo tobacco pipe given as a peace offering, PEACE PIPE arrives on scene bearing gifts: 10 songs with the same promise of their namesake to transport one from the natural world to the spectral world.
more at their MySpace : here

Blog scheds

October 2017
M T W T F S S
« May    
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031  

Top Posts